Verdiepen

Hier vind je achtergrondinformatie bij het thema, voedsel voor je spiritualiteit
en tips voor de geloofsopvoeding.

Gods salderingsregeling

De salderingsregeling vervalt volgend jaar. Dat was geen wereldnieuws, maar mensen met zonnepanelen hebben er met teleurstelling kennis van genomen. De regeling hield in dat de opgewekte energie via de zonnepanelen weggestreept kon worden tegen het gebruik. Het leek zo mooi. Ontvangen en weer teruggeven van lichtenergie waren zo mooi in evenwicht. En daarom op vele lagen goed voor mens en milieu.

We leven van de zon. Die beweegt zich langs de hemel. De dagen worden korter en donkerder in de ene helft van het jaar, omdat de zon ver weg staat. De dagen worden langer en lichter in de andere helft van het jaar, omdat de zon dichterbij is. In de ene helft drijft gebrek aan zonlicht ons naar binnen. In de andere helft van het jaar lokt het overvloedige zonlicht ons naar buiten. Zonlicht is levengevend. Het laat onze gewassen groeien. Het zorgt (samen met water en goede grond) voor onze oogsten. Het brengt het goede humeur, de ontspanning, de vrijgevigheid. Gebrek aan zonlicht is deprimerend en beangstigend. Geen licht meer zien, kan tot heel ingrijpende besluiten leiden.

Daarom is onze opdracht in het duister het licht te bewaren. Het is Gods salderingsregeling: in de lange dagen schenkt Hij ons licht en leven. Die mogen we ontvangen én bewaren. In de donkere helft geven we  het licht terug aan de wereld: in snoep voor de kinderen met hun Sint Maarten lantarens misschien. In goed bedachte Sinterklaassurprises en in een kerstboom vol lichtjes. En voor wie dat te oppervlakkig vindt: ook in goede daden die we in de levens van de heiligen terug lezen. Zij zijn de ware profs. Denk aan de doorgesneden mantel van Sint Maarten. Of de goudklompjes die Sint Nicolaas door de ramen van drie meisjes wierp. Er was geen geld voor een bruidsschat, zodat hun vader ze naar een bordeel wilde sturen om in hun onderhoud te kunnen voorzien. Het goud voorkwam dat dat nodig was. In het strooien van pepernoten herinneren we ons dat nog (als je het eenmaal weet). 

En in Jezus natuurlijk. Al bij zijn geboorte straalde zijn licht. Herders en koningen ontvingen het. Zijn moeder bewaarde het in haar hart. Zelf had Jezus het er ook vaak over. In Matteüs 5 zegt Hij tegen zijn leerlingen: ‘Jullie zijn het Licht van de wereld’. Dat is nogal wat. Hans Andreus dichtte: 

"Gelukkig dat
het licht bestaat
en dat het met
me doet en praat

en dat ik weet
dat ik er vandaan

kom, van het licht
of hoe dat heet.

uit: 'Holte van licht', 1975

En nu wij: hoe bewaar jij het zomerse, goddelijke licht? Doe je mee aan de feesten in dit najaar? Verdiep je een keer in het levensverhaal van een heilige?  Of doe je een goede daad, een kleintje maar, om de duisternis in iemands leven te verlichten?

Marion Korenromp