Ontknoping
In de knoop, versje

Ik wou dat mijn lange haren niet zo warrig waren.
Je ziet ze zo al zitten, de knopen en de klitten.
Het kammen doet zo zéér, hellup, lieve Heer!
Ik pruts met centimeters van die dikke, stugge veters.
Hoe moet je dat toch doen, het strikken van je schoen?
Het wordt een knoop, geen strik. Ben ik zo'n dommerik?
De bandjes, kantjes en garen die ik móói wou bewaren:
het is één grote hoop. De boel zit in de knoop.
Ik blijf prutsen en proberen. Hoe kan ik ze nog sorteren?
Vanbinnen gebeurt het ook: soms zit je in de knoop
Wat heb ik toch vandaag? Ik voel het in mijn maag.
Van buiten zie je het niet. Een kluwen van verdriet.
Maar zit iets in de knoop, dan is er altijd hoop.
Blijf rustig en kijk goed, hoe je het ontwarren moet
al zal het langzaam gaan, de ontknoping komt eraan!
© 2016/2026 Marjet de Jong
Artikelen in dit thema Ontknoping
- Kijktafel: In de knoop raken - uit de knoop komen
- In de knoop, versje
- Bijbelverhalen met een bijzondere ontknoping
- Over de vier V's: verwijdering, verantwoordelijkheid, vergeving en verandering
- De lente gaat los, paasversje
- Uit de knoop kleuren - win een boek!
- Adam lag vastgebonden
- Maria die de knopen ontwart
- In de knoop, uit de knoop
- Prentenboek
- Gebedjes rond opnieuw beginnen
- Keltische knoop tekenen

