Verdiepen

Hier vind je achtergrondinformatie bij het thema, voedsel voor je spiritualiteit
en tips voor de geloofsopvoeding.

Voor de verandering

Ze waren eind 20 en wilden nog even van de vrijheid genieten, voordat het leven serieus zou worden.
Dus verhuurden ze hun appartement, bonden hun rugzak op en gingen op wereldreis. Onderweg genoten ze nu eens van de mooiste uitzichten vanaf bergen, dan weer zagen ze mensen in de diepste armoede. Ze misten Sinterklaas en Kerst thuis. Ze liepen voedselvergiftiging op en moesten naar de dokter. Geen dag was hetzelfde.

Tot die ene dag. Op een dromerig strand op Bali vroeg de één de ander ineens: ‘Hoe zie jij eigenlijk onze gezamenlijke toekomst?’ Het werd een gesprek van hart tot hart. Aan het eind ervan was het ze volkomen helder: ‘thuis gaan we het anders doen. We gaan ons niet meer druk maken over het verbouwen van de keuken. Dat is bijzaak.
Belangrijk is: samen zijn, niet steeds méér willen hebben en iets voor andere mensen doen met vrijwilligerswerk.’ Voor de zekerheid schreven ze ook dat maar vast op Polar Steps naar de familie thuis. Je weet maar nooit wat er gebeurt als de tijd verstrijkt.

Dat voelden ze goed aan.
Want toen ze thuis weer een beetje in het ritme zaten, lieten ze zich door een vriend heel eenvoudig overtuigen de keuken toch aan te pakken. Hij zou ze gratis helpen. Nou ja, voor een kratje bier dan. Maar ook deze verbouwing werd duurder dan gedacht. De planning liep uit. Ze moesten er vrij voor gaan nemen. En zo zaten ze weer in de stress.
Waar was die ervaring van het strand gebleven? Ze zouden toch…? Hoe dan?

Wat echt belangrijk is
We weten wel wat belangrijk is in het leven.
We komen het tegen in films en in reizen, op bergen en in kerken, in boeken en in gebeden.
Ergens diep in ons weet iets van de bedoeling van ons bestaan, van het ene dat alleen jíj kan bijdragen aan deze wereld. We horen de roep en willen die graag beantwoorden. Want die raakt ons hart.

Afleidbaar
Toch zijn we zo makkelijk afleidbaar.
We willen ‘eerst nog even…’ We willen ‘er wel bij blijven horen’.
Wetenschappers zeggen: het komt door ons hersenen. Die zijn nu eenmaal gericht op overleven. Die zien het meeste heil in plezier en bezit op de korte termijn.
Gelovigen zeggen: het is de duivel. Zelfs Jezus wordt door deze kracht beproefd in de woestijn. Het is aanlokkelijk van stenen brood te maken als je honger hebt. Of van een toren af te springen zonder gewond te raken, als bewijs dat God je redt. Of koning te zijn van de hele wereld. Jezus doet het allemaal niet. Hij blijft dicht bij de goddelijke roepstem die Hem zei: ‘Jij bent mijn geliefde Zoon. In Jou vind Ik vreugde.’ Hij blijft in de goddelijke Liefde. 

Verandering.
Als Jezus de woestijn verlaat, zegt Hij: ‘De tijd is vervuld en het rijk Gods is nabij. Bekeert U en gelooft in de Blijde Boodschap.’ (Marcus 1,14-15) Hij zegt: in het hart van de tijd is het Rijk van God. In het hart van de tijd klinkt Gods stem die vraagt de Liefde vorm te geven. We moeten ons telkens weer naar die roep toe keren.

Omkeren - of in Bijbelse taal: bekeren - is eerst nee zeggen om dan ja te kunnen zeggen. Eerst komt het afkeren van bijzaken, om je dan toe te keren naar wat uiteindelijk wél belangrijk is.

Concreet: je kunt de komende weken nee zeggen tegen alcohol of snoep. Je kunt je schermtijd beperken. Je kunt je koffie-to-go laten staan. De korte-termijn-kracht zal je zelfs uitnodigen trots te zijn op wat je daarin voor elkaar krijgt.
Maar ga een stapje verder. Kom tot de kern! Als het goed is heb je door je nee wat geld, tijd en energie over. Laat ze het werk van de Liefde doen.

De Liefde roept altijd. Mogen al die kleine kernmomentjes de echte veranderingen in deze wereld brengen.

Marion Korenromp